93 lata temu  11 Listopada 1018 roku narodziła się wolna i niepodległa  Rzeczpospolita Polska.

“Ojcami”  Wolnej i Niepodległej w 1918 roku stali się:

Marszałek Józef Piłsudski                                                                                     Ignacy Jan Paderewski

Roman Dmowski

Józef Piłsudski

Józef Piłsudski (1867-1935); dowódca wojskowy, polityk, naczelnik państwa polskiego w latach 1918-1922 i naczelny wódz Armii Polskiej od 11 listopada 1918, pierwszy marszałek Polski od 1920; dwukrotny premier Polski (1926-1928 i 1930).

Był jedną z największych postaci w tysiącletnich dziejach Polski. Jego zasługi dla odzyskania niepodległości są niepodważalne. Organizator polskiego czynu zbrojnego – legendarny komendant I Brygady Legionów, którą poprowadził ku Niepodległej, zwycięski wódz w wojnie 1920 r., główny architekt odbudowy państwa polskiego i jego siły zbrojnej, wielkiej klasy polityk i mąż stanu. Czyny i myśli Pierwszego Marszałka Polski wciąż dla wielu Jego potomnych stanowią wartość żywą, źródło siły, mądrości, patriotycznych postaw, wierności temu, co Polskę stanowi.

Ignacy Paderewski

Ignacy Paderewski (1860-1941) – pianista, kompozytor, polityk, premier Polski, działacz niepodległościowy, profesor konserwatorium w Warszawie.

Zyskał sławę jednego z największych pianistów, a jego kariera wirtuoza trwała ponad 50 lat. Był artystą najlepiej opłacanym, pożądanym przez tłumy słuchaczy najsłynniejszych sal koncertowych.  Jego recitale zaszczycały swą obecnością koronowane głowy Europy. Koncertował w całej Europie, obydwu Amerykach, Południowej Afryce, a oraz w Australii i Oceanii.

Dla Polaków Ignacy Paderewski to wielki mąż stanu, który po I wojnie światowej stanął na czele rządu. Za swoją działalność artystyczną i polityczną na arenie międzynarodowej został odznaczony Wielką Wstęgą Orderu Orła Białego, Orderem Polonia Restituta i pośmiertnie Virtuti Militari. Otrzymał także Order Imperium Brytyjskiego, francuską Legię Honorową, odznaczenia Belgii, Hiszpanii, Włoch, Rumunii, Saksonii, Lombardii.

Roman Dmowski

Roman Dmowski (1864-1939) był głównym ideologiem polskiego ruchu narodowego. W 1897 roku współorganizował i stanął na czele Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego, zwanego endecją. Główne zarysy ideologii narodowej zawarł w pracach Myśli nowoczesnego Polaka (1903) oraz Niemcy, Rosja i kwestia polska(1908). Postulował oparcie dążeń niepodległościowych na pracy organicznej i porozumieniu z Rosją przeciwko Niemcom. Jako szczególne zagrożenie dla polskich interesów narodowych postrzegał mniejszość żydowską.

W 1917 roku Dmowski założył Komitet Narodowy Polski w Paryżu. Wraz z Władysławem Grabskim i Ignacym Paderewskim reprezentował Polskę na konferencji paryskiej w 1919 roku. Brał ze strony polskiej udział w podpisaniu traktatu wersalskiego.

Jako zwolennik tzw. państwa narodowego sprzeciwiał się koncepcji Józefa Piłsudskiego budowy państwa polskiego jako wielonarodowego organizmu państwowego, nawiązującego do dawnej, wielonarodowej Rzeczypospolitej. Opowiadał się za asymilacją mniejszości słowiańskich. Nie sprzeciwiał się narastającym tendencjom totalitarnym w endecji w latach 30. Był honorowym prezesem Młodzieży Wszechpolskiej, założonej w 1922 roku.